Przedmowa do zbiorku poezji „Bezsenne marzenia‟ Artura Ketz

    Artura Ketz znam już od ośmiu lat, czyli właściwie od momentu uruchomienia projektu wydawniczego Inspiracje. Jednak nie od razu nawiązała się pomiędzy nami współpraca oraz przyjaźń. Artur zdecydował się wydać swój pierwszy tomik wierszy Opisując miłość z wydawnictwem Dygresje. W następnych latach pracowaliśmy wspólnie nad dwiema kolejnymi książkami, zaś po krótkiej przygodzie z systemem wydawniczym Ridero autor wydał wraz ze mną swój szósty zbiorek poezji, czyli Nocne rozmyślania. Później pojawiły się jeszcze dwie powieści obyczajowe dla młodego czytelnika, do których wykonałam jedynie korektę.

    Lista wcześniejszych samodzielnych publikacji Artura Ketz przestawia się następująco:

• Opisując miłość, Dygresje, 2018 r.
• Uczucia z serca płynące, Inspiracje, 2019 r.
• Najcenniejsze słowa, Inspiracje, 2020 r.
• Bezsenne marzenia, Ridero, 2020 r.
• Chwile przemyślane, Ridero, 2021 r.
• Nocne rozmyślania, Inspiracje, 2021 r.
• Dziwne miłości, Ridero, 2022 r.
• Kraina uczuć, Ridero, 2023 r.

Przedmowa do antologii „Amor vitae‟ pod redakcją Izabelli Teresy Kostki

                                                                

Pytasz, co w moim życiu z wszystkich rzeczą główną,
Powiem ci: śmierć i miłość – obydwie zarówno.
Jednej oczu się czarnych, drugiej – modrych boję.
Te dwie są me miłości i dwie śmierci moje.

                                        Jan Lechoń

    „Amor vitae” to zbiór poezji 23 włoskich twórców, przełożonych na język polski przez mgr Izabellę Teresę Kostkę, która również ma swój poetycki wkład w to dzieło. Jest to już druga antologia, przy której współpracuję z tą znamienitą polsko-włoską poetką, tłumaczką oraz popularyzatorką kultury, po „Panta rei” wydanej w pierwszej połowie 2025 r. Tematyka poprzedniej książki skupiła się wokół nieuchronnych zmian i ciągłej odnowy, ale także przemijania ludzkiego istnienia oraz wszystkiego, co nas otacza, zgodnie z maksymą greckiego filozofa Heraklita z Efezu. Natomiast przewodnim motywem tej publikacji jest oczywiście miłość.

Recenzja książki „2084. Koniec świata‟ Boualema Sansala

    

   Potrzebowałam dość sporo czasu na przeczytanie powieści autorstwa Boualema Sansala, pod znamiennym tytułem „2084. Koniec świata”. Nie tylko ze względu na dużą liczbę innych zajęć, ale też dlatego, że jest to pozycja trudna, wiele wymagająca od czytelnika, a w niektórych momentach wręcz z pesymistycznym wydźwiękiem. Dużo jest w niej opisów przedstawionego świata oraz odautorskich refleksji włożonych w usta czy też głowy bohaterów, mało za to akcji sensu stricte.

    Książka została przetłumaczona z języka francuskiego i wydana w Polsce w 2016 r. przez Wydawnictwo Sonia Draga. Jej autorem jest Algierczyk, który rozpoczął swoją przygodę z pisaniem dopiero na emeryturze. Jego twórczość wywołała olbrzymie kontrowersje w kraju, z którego pochodzi, mimo to nie zdecydował się opuścić ojczyzny. Na powieść tę zwrócił uwagę znany francuski powieściopisarz Michel Houellebecq, którego książki, krytykujące kulturę współczesnej Europy, a także islam, są uznawane za obrazoburcze, a który oświadczył m.in.: Sansal ośmielił się przekroczyć granicę bardziej ode mnie.